چرا ترامپ از اقتصاد تاچری آرژانتین حمایت میکند؟
به گزارش افق سوم، نشریه بریتانیایی گاردین در یادداشتی به قلم «هدر استوارت» (Heather Stewart)، سردبیر اقتصادی این نشریه درباره اینکه چرا ترامپ طرفدار سیاستهای مایلی در آرژانتین است نوشت:
هفته گذشته، دونالد ترامپ در دیدار با مایلی در نیویورک با شور و شوق گفت:
«ما صد درصد پشت او هستیم. او عالی کار میکند. او هم مثل ما یک آشفتگی بزرگ را به ارث برده.»
آمریکا فقط به حمایت لفظی بسنده نکرده. «اسکات بسنت»، وزیر خزانهداری، حتی اعلام کرده فدرال رزرو میتواند یک خط مبادله دلاری ۲۰ میلیارد دلاری در اختیار بوئنوس آیرس قرار دهد یا حتی اوراق قرضه این کشور را مستقیم بخرد.
این اولین بار نیست که واشنگتن دست یاری به سمت آرژانتین دراز میکند. در دهه ۹۰ میلادی، دولت کلینتون هم حامی اصلاحات اقتصادی کارلوس منم بود. اما حمایت صریح و پررنگ ترامپ از مایلی بیشتر رنگوبوی سیاسی دارد: همخطی با یک متحد ایدئولوژیک.
مایلی دو سال پیش، با موجی از نارضایتی عمومی و وعده شکستن ساختارهای سنتی قدرت، به ریاست جمهوری رسید. او مثل ترامپ و بوریس جانسون، سیاست را با نمایش، هیاهو و ضدیت با «تشکیلات قدیمی» پیش میبرد.
از نظر اقتصادی اما الهامگرفته از شخصیتی دیگر است: مارگارت تاچر. خودش هم او را «درخشان» مینامد. اولویت اصلی او مثل تاچر، مهار تورم افسارگسیخته است. تورمی که اندکی بعد از به قدرت رسیدنش به بالای ۲۵ درصد در ماه رسید.
اما برنامههای او – از کاهش شدید هزینههای عمومی و دستمزدها گرفته تا خصوصیسازی گسترده – هزینه انسانی سنگینی داشته است. بیش از ۴۸ هزار کارمند دولت اخراج شدند. حقوق بازنشستگی و مستمریها کاهش یافت. بسیاری از خانوادهها حالا بدون حمایت قبلی دولت روزگار میگذرانند.
صندوق بینالمللی پول البته از این سیاستها استقبال کرده و حتی بسته نجات مالی ۲۰ میلیارد دلاری در اختیار آرژانتین گذاشته است. مدیر این صندوق در یکی از نشستهای واشنگتن با افتخار یک سنجاق به شکل «اره برقی» – نماد اصلاحات خشن مایلی – به کت خود زد.
اما در داخل کشور، اقتصاددانانی مثل «لوسیا سیرمی اوبون» هشدار میدهند که این تغییرات هیچ بهبود ملموسی در زندگی مردم ایجاد نکرده است: دستمزد واقعی پایین آمده، واردات بیمحابا صنایع داخلی را ضربه زده، و زنان بیش از همه قربانی حذف بودجههای حمایتی شدهاند.
بیکاری رسمی حدود ۲ درصد افزایش داشته اما واقعیت عمیقتر است: بسیاری از کارگران کارخانههای تعطیلشده حالا راننده اوبر شدهاند یا به کارهای کمدرآمد روی آوردهاند. شکاف جنسیتی دستمزد بیشتر شده و بخشی از دستاوردهای اجتماعی سالهای اخیر بر باد رفته است.
از آن طرف، سرمایهگذاری در اقتصاد به جای رشد، کمتر شده و آینده روشن به نظر نمیرسد.
با این حال، مایلی همچنان روی سیاست «دلاری کردن» اقتصاد اصرار دارد، هرچند اجرای کامل آن فعلاً متوقف شده است. کاهش شدید ارزش پزو و بحرانهای سیاسی اخیر – بهخصوص شکست حزب او در انتخابات ایالتی و اتهامات فساد علیه خواهر قدرتمندش – باعث شده بازار ارز به شدت بیثبات شود.
در این شرایط، اعلام حمایت واشنگتن باعث شد پزو کمی جان بگیرد، اما آینده همچنان نامعلوم است. مردم عادی با تورم، بیکاری و کاهش قدرت خرید دستوپنجه نرم میکنند و مایلی در آستانه انتخابات میاندورهای با آزمونی سرنوشتساز روبهروست.