سه احتمال پشت تهدید وزیر جنگ رژیم صهیونیستی علیه لبنان
به گزارش افق سوم ،الجزیره نوشت: به‌گفتهٔ ناظران، زمان‌بندی تهدیدهای کاتس را نمی‌توان از تنش‌های سیاسی داخلی در اسرائیل و تحرکات دیپلماتیک منطقه جدا دانست؛ همچنین این تهدیدها پرسش‌هایی را برمی‌انگیزد: تل‌آویو چه می‌خواهد؟ آیا این مقدمه‌ای برای اقدام نظامی است یا صرفاً فشاری سیاسی ـ انتخاباتی؟
از دید محمود یزبک، کارشناس امور اسرائیل، اظهارات کاتس پیش از هر چیز رنگ‌وبوی انتخاباتی دارد؛ زیرا او پس از شکست در انتخابات داخلی حزب لیکود در تلاش است جایگاه خود را بازیابد.
یزبک ـ در گفت‌وگو با برنامه «ما وراء الخبر» ـ می‌گوید که کاتس «به‌یکباره» مسئلهٔ مرزهای دریایی را پس از توافق لبنان و قبرس یادآوری کرده است، در حالی که توافق ۲۰۲۲ میان لبنان و اسرائیل بخشی از یک تفاهم بین‌المللی شده و قابل لغو یک‌جانبه نیست. کاتس تهدید کرده که اگر دولت لبنان سلاح حزب‌الله را تا پایان سال جاری خلع نکند، اسرائیل به «اقدام با قدرت بالا» بازخواهد گشت و همچنین احتمال بازنگری توافق مرزی دریایی با بیروت را مطرح کرده، به‌ویژه پس از آنکه لبنان توافق مرزی دریایی جدیدی با نیکوزیا امضا کرد.
یزبک مهلت زمانی اعلام‌شده از سوی کاتس را بخشی از آمیختن پرونده‌های مختلف می‌داند: پروندهٔ توافق دریایی پایان‌یافته و پروندهٔ خلع سلاح حزب‌الله؛ با هدف آماده‌سازی افکار عمومی اسرائیل برای احتمال عملیات نظامی، در حالی که موضع نظامی رسمی اسرائیل همچنان غایب است.
سه احتمال
اما از دید جونی منیر، نویسنده و تحلیلگر سیاسی لبنانی، موضوع روشن‌تر است: تهدید کاتس نشانهٔ آشکاری از نیت اسرائیل برای اجرای «یک عملیات نظامی بزرگ» است.
منیر ادامه می دهد: همین مهلت زمانی با آنچه فرستادگان آمریکایی درباره جدیت اسرائیل در تصعید شرایط مطرح کرده‌اند هم‌خوانی دارد، «اگر پیش از پایان مهلت، پیشرفتی در مسئلهٔ خلع سلاح حاصل نشود.»
در مورد تهدید کاتس به بازنگری توافق مرز دریایی، منیر آن را اقدامی می‌داند که صحنهٔ لبنانی را برهم زد و آن را با سه احتمال توضیح می‌دهد: فشار داخلی اسرائیل، ایجاد اختلال زودهنگام در پروندهٔ ترسیم مرز زمینی و واداشتن لبنان به مسیر مذاکره‌ای سیاسی گسترده‌تر که می‌تواند شامل عادی‌سازی نیز باشد.
لبنان و اسرائیل در سال ۲۰۲۲ با میانجی‌گری آمریکا مرزهای دریایی خود را ترسیم کردند و سوریه تنها همسایه‌ای است که لبنان هنوز مرز دریایی‌اش را با آن مشخص نکرده است.
منیر نتیجه می‌گیرد که اسرائیل امروز تصویری مبهم از خواسته‌های خود ارائه می‌دهد، اما در واقع زمینه‌سازی برای تشدید در لبنان را پیش می‌برد؛ به‌ویژه آنکه فضای بین‌المللی به سمت فراتر رفتن از طرح خلع سلاح حزب‌الله جنوب رود لیطانی حرکت می‌کند و این موضوع را به سراسر لبنان تعمیم می‌دهد.
او می‌افزاید که اگر این مسیر طی نشود، «آمریکا تلاش‌های خود را متوقف خواهد کرد و با پایان سال، میدان را برای اقدام نظامی اسرائیل رها خواهد کرد.»
موضع واشنگتن
با اینکه دولت آمریکا در اصلِ مطالبات خود درباره خلع سلاح حزب‌الله تفاوت چندانی با اسرائیل ندارد، اما کنت کاتزمان، پژوهشگر مطالعات راهبردی و امنیت بین‌الملل، اذعان می‌کند که «موانع عظیمی» مانع تحقق این هدف است.
به گفتهٔ کاتزمان، واشنگتن بدون اعمال فشار مستقیم، زمان بیشتری در اختیار بیروت قرار می‌دهد، هرچند از روند تسلیح مجدد حزب‌الله نگران است.
او همچنین باور دارد که آمریکا اجازه نخواهد داد اسرائیل توافق مرزی دریایی را لغو کند، اما در مقابل فشار وارد می‌کند تا هرگونه پیشرفت امنیتی یا مرزی با گام‌هایی از سوی لبنان برای مهار قدرت حزب‌الله همراه باشد.