وقتی نماز «اهمّ امور» می‌شود؛ چرا رهبر انقلاب اقامهٔ نماز را شرط تمدن‌سازی می‌دانند؟

به گزارش افق سوم، پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای به اجلاس سراسری نماز، پرسشی را پیش می‌کشد که کمتر به آن توجه می‌شود: چرا در کشوری که پرچم «اسلام ناب محمدی (ص)» را برافراشته، اقامهٔ نماز باید در زمرهٔ «اهمّ امور» باشد؟

پاسخ پیام روشن است. نماز در همهٔ مراحل تکمیلی و سطوح تکاملی‌اش، شرط پیمودن مسیری است که از نهضت آغاز می‌شود و به تمدن اسلامی می‌رسد.

این نگاه با تعبیر نبوی «الصلاة عمود الدین» همخوان است؛ ستون، استواری کل بنا را تضمین می‌کند، نه بخشی از آن را.

سه مرحله، یک مسیر پیام سه منزل را به‌ترتیب ترسیم می‌کند:

نهضت و انقلاب اسلامی: نقطهٔ آغاز

جامعهٔ اسلامی: مقصدی میانی که اقامهٔ نماز زمینهٔ رسیدن به آن را فراهم می‌کند

تمدن اسلامی: مرحله‌ای که به تعبیر رهبر انقلاب، تنها «بعد از آن» میسر می‌شود

به این ترتیب، نماز در حاشیهٔ پروژهٔ تمدن‌سازی نیست؛ پیش‌شرطی است که بدون آن، گذر از یک مرحله به مرحلهٔ بعد ناقص می‌ماند.

این برداشت با تأکید دیگر پیام هم سازگار است که برپایی نماز را «اولین ثمره و نشانهٔ حکومت صالحان» می‌شمارد.

دو ضلع اصلی: گستردگی و کیفیت

برای رسیدن به این هدف، پیام دو ضلع را برمی‌شمارد. نخست، نهادینه، فراگیر و همگانی شدن نماز در سراسر جامعه. دوم، تلاش عمومی برای نیکو به‌جا آوردن آن. یعنی نه کمیت بدون کیفیت کافی است و نه کیفیت بدون گستره.

نماز باید هم به همه برسد و هم با حال و کیفیتی بهتر برپا شود

مسجد و جماعت؛ بستر اجتماعی نماز

رهبر انقلاب آبادانی مساجد و دیگر تمهیدات را برای افزایش کمیت و ارتقای کیفیت صوری نماز‌های جماعت و جمعه لازم می‌دانند.

دلیلش آن است که جماعت و جمعه، جلوهٔ عمومی و اجتماعی این فریضه‌اند و فراگیر شدن نماز بدون زیرساخت و فضای مناسب ممکن نیست.

ائمهٔ جماعات؛ حلقهٔ انسانی زنجیره

آخرین محور پیام، شاید ملموس‌ترین آن باشد: نقش برجستهٔ ائمهٔ جماعات و جمعه. به تأکید رهبر انقلاب، ایشان باید «مأمن مردم» و «گوش شنوا و پذیرای دردل‌های ایشان» باشند.

یعنی موفقیت در نهادینه کردن نماز، تنها به تعداد مساجد یا آمار نمازگزاران بستگی ندارد؛ به رابطهٔ صمیمانهٔ امام جماعت با مردم و توجه او به دغدغه‌هایشان نیز وابسته است.

پیام رهبر انقلاب، نماز را از سطح تکلیف فردی به سطح راهبردی اجتماعی ارتقا می‌دهد.

فراگیر کردن نماز، بالا بردن کیفیت آن، آباد کردن مساجد و نقش‌آفرینی مردمی ائمهٔ جماعات، حلقه‌های یک زنجیره‌اند که از نهضت آغاز می‌شود و در نهایت به تمدن اسلامی می‌رسد.